[IranPressNews] IranPressNews : ايران پرس نيوز - زندان تبریز؛ نگهداری شش هزار زندانی در شرایط غیر انسانی

زندان تبریز؛ نگهداری شش هزار زندانی در شرایط غیر انسانی

---------------------------------------------------------------------------

<strong>گزارشی از وضعیت زندان تبریز

کمیته گزارشگران حقوق بشر- از شرایط غیر استاندارد زندان های ایران پیش از این گزارش های بسیاری منتشر شده که بیشتر روایت کسانی است که خود در چنین شرایطی زیسته و آن را تجربه کرده اند.

قوانین و آیین نامه‌های اجرایی داخلی و نیز معاهدات بین المللی زندانیان مصرح می دارد که مسئولان قضایی موظف به ایجاد شرایط نگهداری مناسب برای زندانیان هستند. اما وضعیت زندان تبریز نیز بر اساس گزارش های دریافتی، نمونهٔ آشکاری از نقض کلیه استاندارد‌ها و تعهدات بین المللی در زمینه رفتار با زندانیان است.

گزارش پیش رو، به تازگی و توسط کمیته حمایت از شاهرخ زمانی تهیه شده و نسخه ای از آن در اختیار کمیته گزارشگران حقوق بشر قرار گرفته است. در این گزارش شرایط زندان تبریز، جایی که بیش از شش هزار زندانی در مکانی با گنجایش دو هزار زندانی زندگی می کنند، به تصویر کشیده شده است.

گزارش اخیر از زندان تبریز در حالی منتشر می شود که بر اساس آیین نامه نحوه تفکیک و طبقه بندی زندانیان مصوب ۹ آذرماه سال ۱۳۸۵، مقرر شده است که به منظور «حفظ حقوق و کرامت زندانیان و افزایش درجه امنیت آن‌ها این آیین نامه ابلاغ شده و جداسازی و تفکیک زندانیان رعایت شود». براساس ماده یک این آیین نامه «تفکیک و طبقه بندی عبارت است از جداسازی زندانیان از یکدیگر در زندان وبازداشتگاه و یا مراکز اقدامات تامینی و تربیتی کشور از حیث جنس، سن، نوع جرم، وضعیت قضایی (متهم یا محکوم، وضعیت سلامتی)».

در همین آیین نامه، مواد دیگری از جمله مواد ۹۱ تا ۹۳ و همچنین مواد ۱۰۰ و ۱۰۸ تاکید دارند که زندانیان می‌بایست از حقوق مناسب در زمینه فراهم کردن پوشاک مناسب، رفع نیازمندی‌های بهداشتی (به ویژه برای زنان) تهیه برنامه غذایی مناسب و آب آشامیدنی سالم برخوردار باشند و وضعیت اماکن زندان باید به گونه‌ای باشد که شرایط بهداشتی برای زندانیان کاملا تامین شود.

همچنین بر اساس حداقل قواعد استاندارد در خصوص حقوق زندانیان مصوب سازمان ملل متحد مصوب ۳۰ آگوست ۱۹۵۵ که توسط کنگره اول سازمان ملل متحد جهت پیشگیری از جرایم و نیز نحوه رفتار با زندانیان و بزهکاران در ژنو پیشنهاد شده و توسط شورای اقتصادی و اجتماعی به تصویب رسید، مقرر شده است که استانداردهای مشخص از نظر محل اقامت و استراحت زندانیان، نور، هوای تازه، تهویه هوا، تغذیه و آب آشامیدنی سالم و دسترسی بهداشتی و پزشکی، رعایت شوند.

شرایط فیزیکی زندان تبریز، یادآور زندان های قرون وسطا

«زندان تبریز از قدیمی‌ترین زندانهای ایران است که حداکثر ظرفیت آن ۲۰۰۰ زندانی می‌باشد ولی اکنون بیش از ۶۰۰۰ زندانی در آن مبحوس هستند یعنی سه برابر ظرفیت (این دقیقا «نمونه آن اماری است که رییس زندان‌ها سال قبل اعلام کرد زندانهای ما ظرفیت ۸۰ هزار زندانی را دارد در حالی که بیش از ۲۴۰ هزار زندانی داریم. در حالی که معمولا» آمار مسئولین همیشه کمتر از واقعیت می‌باشد.) »

«در تمامی بند‌های زندان تبریز علاوه بر تخت‌های دور تا دور اطاق‌ها و سالن‌ها، کف خواب در داخل اطاق‌ها و در مواقعی که اعتراضات و تظاهرات در بیرون جریان دارد کف خوابی در سالن‌ها نیز امری عادی و مرسوم شده است. کمبود پتو که در مواقع دستگیری‌های گسترده یعنی درست زمانی که کوچه‌ها و خیابان‌ها پذیرای اعتراضات هستند برای هر نفر یک پتو می‌رسد. و این موضوع از نظر مسئولین نه تنها مهم نیست بلکه امری عادی محسوب می‌گردد. »

«دراین زندان بهداشت وجود واقعی ندارد. در عوض وجود سوسک، شپش، موش و... کاملا «عادی شده و به وفور یافت می‌شوند. وضعیت سرویس‌های بهداشتی افتضاح است که حال هرکسی را به محض ورود به هم می‌زند و برخی از زندانیان تازه وارد چند روز اول را با حالت شدید تهوع سر می‌کنند. جای شستن ظروف، لباس، محل توالت و حمام همگی در یک فضای بشدت کثیف و بسیار کوچک و متروک می‌باشد. نمونه این وضعیت را فقط در زندانهای قرون وسطا که در فیلم‌های تاریخی دیده‌ایم می‌توان تجسم کرد. »

« ظرف مایع دستشویی همیشه خالی است ممکن است در هفته یک روز درآن مایع دستشوی دید. زندانیان موقع خروج از توالت دست‌های خود را با آب خالی، آنهم آبی که هرگز تصفیه نشده در واقع آب مضاعف می‌شورند. از همین آب برای حمام، شستن ظروف و آشامیدن استفاده می‌کنند. همه نوع امراض به وفور یافت می‌شود. حتی بیماریهای جدید هم ظهورپیدا می‌یابند. از طریق زندانیان آزاد شده یا به مرخصی رفته این امراض به خانواده‌ها و سپس به کل جامعه هم تسری پیدا می‌کنند. »

بهداشت و درمان

«چیزی به نام درمان، درمانگاه و بهداری واقعا «وجود خارجی ندارد. بطوری که در خرداد ماه سال جاری سه نفر در بندهای ۹ و مالی به علت عدم رسیدگی جان باختند. فردی که در بند مالی این گونه به قتل رسید. تا صبح از درد به خود می‌پیچید و ضجه می‌زد و هرچه دیگر زندانیان مسئولین را صدا کردند کسی جواب نداد تا اینکه آن فرد نزدیکهای صبح مرد. در بند ۱۲یک نفر بر اثر کشیدن دندان خود قبل از ظهر در مثلا» درمانگاه زندان دچار خونریزی شدید شده بود آمپول انعقاد خون وجود نداشت و مسئولین هم برای تهیه آن هیچ زحمتی به خود ندادند تا اینکه با فریاد‌ها زندانی که بر اثر خون ریزی هر لحظه ضعیف‌تر می‌شد و با اعتراضات دیگر زندانیان به حمایت از او و تلاش بسیار زیاد خانواده‌اش بالاخره ساعت سه نیمه شب مسئولین اجازه دادند آمپولی که خانواده‌اش تهیه کرده بودند به دست زندانی برسد و در آخرین لحظات از مرگ نجات یابد. »

« اغلب سرما خوردگی‌های معمولی به دلیل عدم رسیدگی و آلودگی شدید محیط به شدت مزمن و اپیدمی شده وباعث بستری شدن بسیاری در اطاقهای زندان می‌گردند که البته هر روز بر ضعف و بیماری آن‌ها افزوده می‌شود. بطوریکه دائما «در هر اطاقی حداقل ۴ نفر سرما خورد دراز کش هستند. در این زندان برای ۶۰۰۰ زندانی فقط ۲ پزشک عمومی وجود دارد که ان‌ها نیز اغلب مواقع حضور ندارند طبق شمارش زندانیان هر ماه حداقل یک زندانی بر اثر بیماری ساده و پیش پا افتاده کشته می‌شود. »

تغذیه نامناسب و وفور دسترسی به مواد مخدر

«غذایی که به زندانی‌ها داده می‌شود به قدری بی‌خاصیت، بد بو و الوده است که اغلب زندانیان به علت کمبود همین غذا مجبوربه خرید از فروشگاه با چندین برابر قیمت واقعی هستند. آنهاییکه قدرت خرید ندارند (۷۰ در صد از زندانیان) مجبور می‌شوند باکار برای نظافت عمومی و حتی شستن لباس و ظروف افراد پول دارمخارج خود را تاحدودی جبران کنند. و چون کار شستشو نسبت به تعداد افراد بی‌پول بسیار کم است بسیاری مجبورند از طریق اعمال دیگر مانند خرید و فروش قرص‌های اعصاب و روانگردان، مواد مخدر و حتی تنم فروشی نیاز‌های اولیه خود را به دست آورند. »

« در هر وعده غذای خورشتی که به زندانی می‌دهند به اندازه ده گرم گوشت وجود ندارد چیزی به نام دسر معنا ندارد. زندانیهای که توان مالی دارند اقدام به خرید مواد غذای و میوه البته با چندین برابرگران‌تر از قیمت اصلی می‌کنند. تمامی زندانیان با جرائم مختلف از جمله مالی، مخدر، دیه، قتل، لواط، زنا و سیاسی یک جا نگهداری می‌شوند. بطوریکه افراد عادی در کنار مجرمین خطرناک همیشه در معرض انواع تعرض‌های علنی، تجاوز جنسی، آلودگی به مواد مخدرو... قرار دارند. توسط شاهدان عینی بیان می‌شود که از اول سال ۱۳۹۰ تا کنون در بند ۱۲ محکومین چهار نفر جوان که به ۳ تا ۶ ماه زندان محکوم شده بودند معتاد شده‌اند و سپس مورد لواط و بردگی جنسی قرار داده شده‌اند. طبق تحقیقات غیر رسمی در میان زندانیان بین ۶۰ تا ۷۰ در صد افراد سالم مخصوصا جوانان، وقتی از زندان آزاد می‌شوند معتاد هستند. »

«خرید و فروش و مصرف مواد مخدر کاملا» علنی و مرسوم است. مثلا «هر کام شیشه ۱۰۰۰ تومان و دوکام ۱۸۰۰ تومان است. یعنی به قیمت یک کارت تلفن. با توجه به اینکه پول نقد به طور رسمی در زندان یافت نمی‌شود معامله‌ها کالا به کالا است مثلا» دو کام شیشه می‌گیری در عوض یک کارت تلفن که با کارت حساب بانکی از فروشگاه زندان خریده‌ای می‌دهی، کسی که کارت تلفن را دریافت کرده است به کس دیگری می‌دهد و از طریق کارت حساب بانکی گیرنده کارت تلفن، یک کیلو میوه یا دو بسته سیگار می‌گیرند و همه کالا‌ها را به این صورت خرید و فروش می‌کنند که البته سیگار کالای واسطه درجه اول است.»

عدم رعایت تفکیک جرایم و برخورد تحقیرآمیز مسئولان زندان

«برخورد مامورین و مسئولین زندان با زندانیان به شدت تحقیر امیزو سرکوبگرانه است، هرگونه اعتراض و حتی درخواست‌ها را بشدت سرکوب می‌کنند و زندانی را در بد‌ترین شرایط ممکن قرار می‌دهند (انتقال به انفرادی، لغو مرخصی، تلفن، ملاقات و تمامی حقوق زندانی را به مدت طولانی حتی چندین ماه قطع می‌کنند) اکثریت قریب به اتفاق مامورین و زندانبان‌ها از نادان‌ترین و پست‌ترین افراد جامعه دست چین شده‌اند و به علت مشکلات روانی و عصبی و دیدگاههای ائدولوژی عقب مانده – مذهبی دچاررفتارهای هیستریک و پرخاشجو هستند. که با کوچک‌ترین بهانه زندانیان را مورد ضرب و شتم و آزار قرار می‌دهند. »

«ضمن اینکه زندان تبریز برای زندانیان یک زندان قرون وسطایی است در همین حال اینجا برای زندانیان سیاسی زندان در زندان است. ده‌ها زندانی سیاسی از فعالین ملی، کارگری و دانشجو گرفته تا افراد مستقل مانند وکیل، روزنامه نگار و... در این زندان تحت بد‌ترین شرایط و پراکنده در بند‌های مختلف نگهداری می‌شوند. کوچک‌ترین تماس و حرکت‌های آن‌ها تحت نظر مامورین قرار دارد و شدیدا» زیر فشار روحی و روانی به سر می‌برند. زندانیان سیاسی را به عمد در میان خطرناک‌ترین مجرمین و قاتلین، روان پریش‌ها و معتاد‌ها و... قرار داده‌اند از این طریق ضمن تحت فشار و شکنجه روحی روانی قرار دادن آن‌ها با پراکنده نگهداشتنشان از اقدامات و زندگی و برنامه‌های مشترک آن‌ها جلو گیری می‌کنند. از جمله محمد جراحی از فعالین کارگری را در بند ۹ که بند مجرمین خطر ناک است نگهداری می‌کنند به همین ترتیب محبوب بوداغی، شاهرخ زمانی و نیهات تونجر را در بند ۱۲ محکومین که حداقل ۵۸ نفر مجرم قتل وجود دارد نگهداری می‌کنند ۱۵ نفر از مبارزین ملی در بند خطر ناک سه گانه مزدوران حکومتی با فشارهای مضاعف مبحوس هستند۰ در داخل زندان برای سیاسیون زندان در زندان درست کرده‌اند. »

«دو مبارز سیاسی ترکیه‌ای که سالهای زیادی در بند مالی با هم بودند به نام‌های جمهور و نیهات تونجر را از هم جدا کردند، نیهات را به بند ۱۲ محکومین و جمهور را به بند ۹ دادند. در بند ۱۲ مزدور جانی به نام جواد ال جواد به نیهات تونجر شدیدا «تذکر داده است که در صورت ارتباط با شاهرخ زمانی به بند بدتری مثلا» بند ۹ منتقل خواهد شد. علی رغم تلاش و ایجاد ترس و وحشت توسط این مزدور زندانیان معمولی ارتباط بسیار خوبی با زندانیان سیاسی داشته و با احترام خاصی با آن‌ها مراوده دارند. بخصوص نیهات تونجر در بند مالی و همه بندهای که او را می‌شناسند مورد ستایش زندانیان است، بخصوص زندانیان قدیمی او را بسیار دوست دارند. با این حال زندانیان سیاسی از کوچک‌ترین حقوق اولیه خود مانند بند مستقل، کتابخانه روزنامه، گفتگوی دسته جمعی و... محروم هستند.»

تشدید نارضایتی عمومی زندانیان

«با توجه به لغو ملاقات‌های حضوری زندانیان به علت عدم شرکت در کلاس قران و همچنین لغو مرخصی ۱۵ روزه عید فطر و سرگردانی خانواده‌های آنان و... جو و فضای زندان به شدت ملتهب است ومسئولین نسبت به این موضوع اگاهی دارند و بسیار نگران هستند و با توجه به شور و هیجانی که اعتراضات خیابانی در شهر‌ها ایجاد کرده است هر لحظه امکان شورش وجود دارد. بخصوص با توجه به شورش در سالهای ۸۶- ۸۷ که امروز‌ها بیان خاطرات مستقیم یا شنیده شده از دیگران به نقل مجالس در میان زندانیان تبدیل شده است که نشان از یک روحیه قوی اعتراضی دارد. همچنین لازم به ذکر است که در چند روز گذشته در بند‌های مختلف در گیری‌های پراکنده با بهانه‌های مختلف ریز و درشت بین زندانیان و مسئولین بوجود امده است. که یکی از آن درگیری‌ها در بند سه گانه منجر به شکسته شدن شیشه‌های پنجره سالن بند فوق گردید. »

چند نکته در رابطه با کل زندانهای جمهوری اسلامی

«سالهاست که پول نقد در نزد زندانیان ممنوع است بلکه هر زندانی یک حساب بانکی دارد که از طریق کارت دیجیتالی پول به حساب او می‌ریزند و او برای خرید از فروشگاه زندان از آن کارت استفاده می‌کند. این کارت متعلق به یکی از بانکهای است که خود آن بانک‌ها متعلق به نیروی انتظامی یا سپاه ویا وزارت اطلاعات می‌باشد و با نگهداری پول زندانیان سرمایه بزرگی کسب می‌کنند که سود بسیاری دارد مثلا «فرض به گیرید هر زندانی روی هم رفته ۱۰۰هزار تومان در حسابش باشد با توجه به ۲۴۰هزار زندانی بیست و چهار میلیارد تومان سرمایه به صورت اجباری در اختیار این نظامیان قرار می‌گیرد حال سهامداران این بانک‌ها‌‌ همان فرماندهان سپاه، نیروی انتظامی، بسیج، وزارت اطلاعات و... هستند که از این سرمایه سود می‌برند.»

«فروشگاهای زندان‌ها متعلق به شرکتی است که صاحبانش از‌‌ همان فرماندهان به صورت غیر مستقیم می‌باشند. بنابراین از این طریق نیز سود هنگفتی به جیب می‌زنند مثلا» غذا را نامطلوب می‌کنند تا زندانیان مجبور به خرید از فروشگاه شوند در همین حال از بیرون برای زندانی هیچ چیزی نمی‌گذارند بیاورند یعنی زندانیان مجبورند هر چیزی که لازم دارند مانند لباس، خوراک و... از فروشگاه خریداری کنند و البته به قیمت بسیار گران. »

«در رابطه با نظافت زندان‌ها، تهیه غذا برای زندانیان، ضد عفونی کردن زندان و دیگر خدماتی که باید به زندانی برسانند همگی به شرکت‌های پیمانکاری سپرده می‌شوند که تمامی شرکت‌های پیمانکاری به صورت غیر مستقیم متعلق به‌‌ همان فرماندهان است که از این طریق نیز با هر چه بیشتر کم کردن خدمات و غذا و غیره هر چه بیشتر سود می‌برند و بین خود تقسیم می‌کنند. »

«مورد بعدی وجود مواد مخدر در زندان‌ها است که هیچ شکی وجو ندارد که مسئولین و مامورین در وارد کردن آن مواد به زندان‌ها دست دارند و سود بالایی به جیب می‌زنند.»

« درتقسیمات جدید زندان‌ها هر بند یک وکیل بند دارد و همچنین هرسالن وهر اطاقی مسئولی دارد و غیره که همگی از میان زندانیا می‌باشند آن‌ها به دستور و خواست مسئولین زندان‌ها هزینه‌های تعمیر و باز سازی و نگهداری زندان‌ها را از خود زندانیان می‌گیرندمثلا «برای نظافت کردن از هر زندانی هفته ۳ الی ۵ هزارتومان به صورت کالایی می‌گیرند و آن کالا توسط مامورین به پول تبدیل می‌شود و زندانیانی که توان پرداخت سهمیه هفتگی را ندارند باید خودشان کارکنند که کار‌ها عبارتند از نظافت و شستشوی عمومی و خصوصی زندانیان پول داراز این طریق نیز سودی به فرماندهان و سهام داران شرکت‌های پیمان کاری می‌رسد چون وظیفه ان‌ها را خود زندانیان انجام می‌دهند ولی پول آن را شرکت پیمان کار دریافت می‌کند در همین حال زندانیان تعمیر و نگهداری تاسیسات و ساختمان زندان را انجام می‌دهند و مواد مصرفی لازم را می‌خرند اما مسئولین زندان‌ها صورت حساب تهیه کرده پولش را به جیب خود می‌ریزند.»

«با توجه به پنج بند بالا که سود سرشاری می‌برند فرماندهان و نهاد‌های مرتبط بدشان نمی‌آید که زندانی هرچه بیشتر باشد و هر زندانی هرچه بیشتر در زندان بماند. ان‌ها اکنون ضمن اینکه وظیفه دینی و حکومتی خود را در جنایت علیه زندانیان پیش می‌برند در همین حال منافع مالی بسیاری نیز به جیب می‌زنند که باعث می‌گردد هرچه بیشترجانی و جنایت کار‌تر شوند. »</strong>

---------------------------------------------------------------------------

Link: http://www.iranpressnews.com/source/107098.htm

--

The webmaster!

--
-

برای لغو عضويت لطفا از همان ایمیلی که عضو خبرنامه شده اید به آدرس زير ايميل بفرستيد
و سپس لینکی که برای شما فرستاده میشود را تائید کنید
IranPressNews+UNsubscribe@googlegroups.com


هرزمان که بخواهید میتوانید با فرستادن یک ایمیل به آدرس زیر دوباره مشترک خبرنامه شوید
IranPressNews+subscribe@googlegroups.com

-